Hoca bir gün kayıkla yola çıkar. Kayıkta bir sürü yolcu daha var. Dümenin yakınlarına kurulur. Biraz bakar. Bu işi kolay bulur. Şöyle kendimi göstereyim diye yavaş yavaş sokulur dümenciye;
— Ahbap! der. Belki tanımazsın beni. Ama korkma, bu işi bana bırak. Kendinde bir kenarda keyfine bak. Bak nasıl kullanacağım dümeni.
Dümenci de saf, ne bilsin, inanır. Verir dümeni, yan gelir uzanır. Bir yol kazasız belasız gidilir. Baş vere vere mavi dalgalara. Tam kıyıya yaklaşıldığı sıra yan taraftan büyük bir dalga gelir. Gelir gelir hızla kayığa vurur. Kayık haşmetle kareye oturur. Yolcularda bir telaş bağırırlar.
— Ne oluyor? Hey ne yaptın efendi?
Hoca gayet ciddi cevabı basar.
— Ben bir şey yapmadım. Deniz tükendi.Nasrettin Hoca HikâyeleriOrhan Veli Kanık