Annelerin sürüklenen kaderleri
Kraliçem yazar da o kitap güzel olmaz mı. Yani zevk meselesi veya göreceli denir hani ya. Ayfer Tunç öyle değil benim için. Herkesin kalbine dokunabilecek zevkte yazıyor bence. Yüreğe dokunan harika bir kalemi var.
Dünya Ağrısı kitabı ile tanıştım onunla. Sonra Aziz Bey Hadisesi ve Suzan Defter ile fethetti beni.
Osman, Kuru Kız derken buralara geldik.
Kitapta annesinin uyurgezer gecesi yaşadıkları ile başlayan ve 4 nesil kadınların acıları ile yüzleşen Şehnazın ağzıyla okuyoruz hikayeleri. Bir de tutuklusu olduğu E. ile olan ilişkisi çok acıklıydı. Öyle ki evli bir adam olmasına rağmen devam etmesi, o kadar tutsak ki bu aşk içinde asla durumunun umrunda olmaması felan çok yıpratıcıydı. Herkesin bir ismi varken sevdiği adamın adı E. olarak ifade edilmesi de güzel teknikti. Annesi, özellikle anneannesinin yaşadıkları çok derinden sarsıyor ve biliyorsunuz böyle hikayeler gerçek.
Özellikle Ayfer Tunç bu acıları, kederleri öyle sürükleyici ve psikolojik bir tahlil diliyle yazıyor ki bayılıyorum ben kalemine.
Hem çok hızlı okudum hem de bitmesin istedim kitap. Son sayfada kalbim buruk, ruhum uzaklara dalarak kapattım ve nefis bir tat kaldı içimde.
Yüreğine Sağlık Afer abla. Sen yaz ve üret ki bizler de peşinden gelelim keyifle.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.