"İnsanları hep bir vitrin camının arkasından izliyoruz. Camı kırıp içeri girdiğimizde ise o kusursuz görüntü yerini sıradan bir gerçekliğe bırakıyor. Ishiguro bu kitapta bize şunu soruyor: Birini gerçekten tanımak mı daha değerlidir, yoksa onu zihnimizdeki o kusursuz haliyle saklamak mı? Belki de en büyük aşklar, hiç kavuşulmayan ve bu yüzden hiç 'bozulmayan' olanlardır."
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.