Bu eser ölümü merkeze alırken, aslında hayatı, hatıraları insan olmayı sorgulayan bir felsefi metindir.
Yazarın parçala anlatımı ve zamanla oynayan yapısıyla okulu düz bir hikayeden çok zihinsel bir yolculuğa çıkarır.
Temalar açısından; ölüm ve yaşam döngüsü, zaman, insanın kırılganlığı, doğa, kabulleniş gibi söyleyebiliriz.
Şiirsel ve akıcı bir dili parçalı bir anlatımı vardır. Bazen sorgulayıcı bazen içe dönük cümleleri rastlanır.
Bahçıvan karakteri ise doğa ile uyumu, kabullenişi, sessiz bilgeliği temsil eder.
Ölüm teması, korkutucu veya karanlık değil, sessiz sakin ve düşünceli şekilde işlenir.
Yazar ölümü daha çok hayatın içinde bir parça olarak anlamamızı ve onunla yaşamımızı öğretir.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.