Gece Yarısı Kütüphanesi’ni bitirdiğimde içimde kalan tek cümle şuydu: “İyi ki yaşıyorum.”
Başka hayatlarda daha zengin, daha popüler, daha başarılı bir versiyonum olabilirdi belki…
Ama bu kitap bana şunu hatırlattı: Önemli olan en “mükemmel” hayatı yaşamak değil, yaşadığın hayatta hâlâ ihtimallerin olduğunu fark etmek. Her pişmanlığın yeni bir kapı olmadığını, bazen en büyük şansın hâlâ nefes alıyor olmak olduğunu anlatıyor. Ve evet, belki her şey istediğim gibi değil ama bu hayatta da başarabileceğim, değiştirebileceğim, güzelleştirebileceğim çok şey var.
Bu kitap bana yeniden şunu düşündürdü:
Hayatta olmak başlı başına bir mucize.
··
604 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.