Ödünç bir kazan alır hoca bir komşusundan.
Verirken bir tencere yerleştirir içine.
— Komşusu sorar, bu ne?
— Doğurdu senin kazan.
Komşusunun ölçü olmaz sevincine.
Üç beş gün bir zaman geçer aradan.
Hoca yine kalkar komşuya gider.
Bir iki gün için kazanı ister.
— Komşu da hay hay der. Bağış üstüne der.
Geçer yine bir zaman.
Komşu bakar kazan gelmiyor geri.
Çekince ayağına çedikleri hocanın evinde alır soluğu.
— Sorar, yahu bizim kazan ne oldu?
— Haa sizin kazan mı? Sizlere ömür.
— Aman hocam kazan bu nasıl ölür?
— Komşum, vallahi saçmaladın yine. Kazan neden ölmesin doğursun da? Doğurduğuna inanıyorsun da neden inanmıyorsun öldüğüne?
Nasrettin Hoca Hikâyeleri 
Orhan Veli Kanık
Nasrettin Hoca Hikâyeleri Orhan Veli Kanık6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.