Yalnızlığın Bestesini Yapmışlar
Benim gibi, çocukluğundan beri her yıl yüzlerce kitap okumuş, iki yabancı dil bilen; fakat ne sosyal ne de maddi sermayesi dünyayı görmeye, pek çok şeyi denemeye yetmiş fakir bir aydınsanız, dünyanın çok küçük bir azınlığında yer aldığınızı ve temelde yalnız olduğunuzu sürekli hatırlamak zorunda kalırsınız.
Sosyal çevre edinmeniz imkansızdır:
Kendi sosyal sınıfımız ile zevklerimiz bir değildir
Üst sınıflara giremez, kabul almazsınız ve zaten orada eğreti durursunuz.
Bu iki dünyaya hiçbir zaman ait olmayan bir sıra dağdaki önemsiz bir yükselti. İmrenmek ve isyan etmek hayatınız olur. Yolunuzu çizemezsin, yalnızca arafta kalırsınız.
Başkalarının doğal bir parçasıymış gibi yaşadığı kültürel hayatlar—sanat galerileri, İngiltere’de sahnelenen bir tiyatro oyunu, bir flarmoni müzik konseri—sizin için çoğu zaman yalnızca internetten izlenen sahnelere indirgenir. Bu derin yalnızlık ve çaresizlik hâli içinde ben Bernhard’la oldukça geç tanıştım. Son dönemde neredeyse yalnızca onun yazdıklarını düşünüyorum; okuduğum her metin, bana on altı yaşımda Shakespeare okurken yaşadığım o ani aydınlanma ve ferahlama duygusuna eşdeğer bir etki bırakıyor.
Yalnızlığımı, umutsuzluğumu ve fakirliğimi unutuyorum.
Yanımda duran en eski dostum gibi. Beni asla bırakmayacağını bildiğim için geçmişe göre biraz daha mutluyum.
Bütün kitapları olağanüstü.
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.