Nar Ağacının Altında, okuru yüksek sesle değil, içten içe sarsan bir roman. Özellikle karakterlerin iç dünyası güçlü; hiçbir duygu gösterişe kaçmadan, ağır ağır okuru içine çekiyor. Okurunu yormayan, akıcı bir anlatımı var; ben bir solukta okudum. Sinematografik bir dili olduğunu düşünüyorum, özellikle yazarın anlatım biçimini çok beğendim. Sonu, sanki hikâye devam edecekmiş hissiyle bitiyor. Bu durum bazı okurları rahatsız edebilir ama ben romanın finalini oldukça yerinde buldum.