#okudumbitti
YAZAR: PROF. DR. LEVENT SÜTÇİGİL
YAYIN: PSİKONET YAYINLARI
Herkese selam…
Bugün sizlere okurken boğazımda bir düğümle bitirdiğim Kuğulu Günlükleri – Depremden Sonra kitabıyla geldim.
Bu kitap, depremi anlatmıyor aslında.
Depremden sonra kalan boşluğu anlatıyor. Söylenemeyenleri, susturulan acıları, ayakta kalmak zorunda olanları…
Duygu, boşanmanın ardından kızıyla birlikte baba evine sığınmış bir kadın. Hayat, onun için dar bir alana sıkışmış. İş, annelik, sorumluluklar… Kendine kalan tek nefes, Kuğulu Park’ta atılan birkaç adım. O yürüyüşler sırasında zaman duruyor; hayat, kısa bir anlığına sessizleşiyor.
Serdar ise hayatta kalmış olmanın ağırlığını taşıyor. Kız kardeşini kaybetmiş birinin yasla mücadelesi gürültülü değil; içten içe kanayan bir yara gibi. Psikiyatri süreci, iyileşmenin ne kadar yavaş, ne kadar kırılgan olduğunu usulca hatırlatıyor.
Duygu ve Serdar’ın yolları, yazılmış birkaç notta kesişiyor. Ne hızlı bir yakınlaşma var ne de masalsı bir iyileşme. Çünkü bu hikâyede acı hemen geçmiyor. Bazen yaklaşmak da yoruyor, bazen uzaklaşmak da.
Finalde mucizeler yok.
Ama hâlâ nefes almayı mümkün kılan, küçük ve gerçek bir umut var.
Bir depremzede olarak okurken çok etkilendim.
Bazı sayfalarda sadece okudum, bazı sayfalarda sustum…
Devamını merakla bekliyorum.
#ALINTILAR
Herkesin anlatacak hikâyesi var işte. Hayat, bir şeyler öğretmeye çabalıyor. öğrenemezsen aynı konuyu tekrar tekrar karşına çıkarıyor.
Değişmek için bir ihtiyaç olması lazım. İnsanlar alıştıkları duruma razıdırlar, onlar için işkence bile olsa.
" Herkesin hayatı bir roman, herkesin bir hikayesi var. Düşünülenin tersine senin öykünü aile sen doğmadan önce yazmış oluyor."
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.