Gerçek bir karanlık romantizm için harika başladı ve klişe bitti ve tahmin etmeme rağmen sonu her seferinde beni şoka sokuyor. Biraz da ütopik olduğunu söylemeliyim Kadının annesi bir mafya adamıyla evli ve onun annesi de öyle. O yüzden adamların pisliğini ve sadakatten yoksun olduğunu biliyor. Üç oğlu var onları kurtaramadı ama diyor ki ben kızımı kurtarabilirim. O yüzden doğduktan sonra herkesi zihinsel engelli (çocuk zihniyetinde) olduğuna inandırıyor. Ve zaten işitme engeli de var. Bu yüzden herkes için kusurlu ve işe yaramaz oluyor. Ama en azından başka bir mafya adamına satılmayacaktı. Ta ki kadın kardeşinin düğününde saldırı sonucu hamile kalana kadar... Babası adam öldürmenin normal ama bebek aldırmanın günah olduğunu düşündüğü için kızını psikopat İrlandalıyla evlendiriyor. Geçen haftalarda da kızın abileri adamın tek gözünü çıkardı bu arda jejsjs Erkeklerin ilişkileri biraz tuhaf. Birbirlerini deşseler de aynı amaç için savaşabiliyorlar... Lila ve Tiernan bebeği kitabın yarısı boyunca istemedi hatta adam piç falan diyodu bebeğe. Doğmaya yakın adam kabullendi senden gelecek şeyin kötü olma ihtimali yok diyerekten. Adam romantizmden uzak bir karakterdi evlendikten sonra aldatma oldu. Asla kabul edemediğim konu ama ilişkileri yoktu çokta batmadı. Adamın karakteri de ortada yani endişeleneceğimiz en ufak şeydi bu jsjs Ve sonra kadının yetenekleei ve sağırlığıyla ilgili kadın için yaptığı şeyler romantikti valla etkilendim ne yalan soyleyeim. Ve saldırganın ve bebeğin babasının kimliği... Vay be!