Vişne Bahçem • Hazal Kılınç
Latife, eğitimli ve başarılı bir genç kızken annesi tarafından mecbur bırakıldığı bir evliliğe sürüklenir. Bu evlilik ona mutluluk getirmez. Zamanla Feraye ve Eren adında iki çocuğu olur; ancak kendi yaralarıyla baş edemediği için çocuklarına vermesi gereken sevgiyi veremez. Bir süre sonra eşinin vefatıyla hayatındaki boşluk daha da derinleşir.
Latife, özgürlük ile sorumluluk arasında sıkışmış bir karakterdir. Kendi yaralarını iyileştirmeye çalışırken başkalarının yaralarını derinleştirir. Onun bencilliği bilinçli bir kötülükten değil, gecikmiş bir “ben de varım” çığlığından doğmaktadır aslında.
Feraye ise bütün hikâyeyi taşıyan karakterdir. Erken yaşta büyümek zorunda kalan Feraye, annesizliğin yarattığı boşluğu doldurmak için kendinden vazgeçer. Bir yandan okuluna devam ederken, diğer yandan kardeşi Eren’e annesinin veremediği sevgiyi ve şefkati vermeye çalışır. Feraye ile Eren arasında kurulan bağ, romanın en etkileyici ilişkilerinden biridir.
Daha sonra Feraye’nin yolu Kılıç Ali ile kesişir. Kılıç Ali, Feraye’nin zorlu, mücadeleci hayatına bir umut ışığı gibi girer; ancak onun da sakladığı bir sırrı vardır.
Vişne Bahçesi, yazardan okuduğum ilk eserdi. Sade, akıcı ve sürükleyici bir dile sahipti. Yer yer hüzünlendiren, yer yer öfkelendiren; kısacası okura birçok duyguyu aynı anda yaşatan bir kitaptı. Kitabın sonu ise sanki devamı varmış hissi bırakarak bitmekte. Devam kitabı olsa daha da güzel olurdu bence çünkü gerçekten merak ettim neler olacağını.
Yazarımızın emeğine ve kalemine sağlık; kalemi daim olsun @hzzalbayrak
Merak edenlere keyifli okumalar dilerim.
#alıntılar
“Bazı bahçeler çiçek açmaz çünkü yas tutar…”
“Düşünüyorum da en fazla değer verdiklerimiz yıkıyor bizi, onların tokadı daha sert oluyor.”
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.