Flamme'nin güzelliğini sindirmeye çalışıyorum öncelikle bir dakika... Evet, tamam başlayabiliriz. Frieren'i bilmeyen ya da en azından duymayan bir manga okuru yoktur diye tahmin ediyorum. Şanı dört bir cihanı sarmış durumda ve sadece ilk cildiyle bile sebebi anlaşılabiliyor. Kimileri özellikle fantastik eserlere ilgili olabilir ama Frieren'i sevmek için böyle özel bir ilgiye de ihtiyaç yok. Ana karakter bir elf olmasına rağmen anlatılan şeyler çok insani ve içimizden.
En yalın tabiriyle zamanın değerini anlatıyor, Frieren. Evet biz ölümlüler için zaman çok kısıtlı. Fakat ölümsüz bir varlık için de bir lanet olabilecek kadar acımasız, çok geç olmadan fark edilmesi gereken bir olgu. Frieren'in trajedisi bu geç farkındalığın getirisi olan pişmanlıkla başlıyor. Böyle diyince kulağa dramatik gelse de hikaye bunu olduğu haliyle, ferah bir anlatımla yansıttığı için melankoliyle karışık tatlı rüzgar esintisi gibi bir tablo çıkıyor karşımıza.
Çevremize karşı algılarımızı açarak insanları tanımaya çalışıp anılar biriktirmek yaşamımıza anlam katan şeyler. Hikaye anlatımının macera sonrası zaman dilimine ait olması da bu yüzden çok hoş bir seçim. Frieren'in yolculuk motivasyonu da dolaylı olarak buraya bağlanıyor. Büyü toplamak, bulunduğu her yere dair ayrı iz taşıyan birer yadigar almak gibi. Bunun yanında gittiği her yerde kendi izini de bırakarak güzelleştiriyor. Aslında bize bunu en başından gösteren esas kişi Himmel idi. Kendisi yok olsa dahi hala varlığı yaşatılan Himmel... Frieren'i derin tembellik uykusundan uyandıran ilham kaynağı Himmel... Huzurla uyu, kahraman Himmel.
·
101 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.