Çok çok ufuk açıcı bir kitaptı. Şu sıralar kafamda dolaşan soru işaretleriyle ilgili düşüncelerimi yönlendirmemi sağladı. Kendi hayatım için bir şey yapmak konusunda şevklendirdi.
Feminizme bence çok farklı bir pencereden bakmayı sağlayan, kadınlar için müthiş özeleştiriler içeren tam anlamıyla bir kişisel gelişim kitabıydı. Yaygın anlamda değil gerçek anlamında bir kişisel gelişim kitabı. Kurtlarla Koşan Kadınlar’dan ve Annemin Otobiyografisinden sonra eğer ileride bir kız çocuğum olursa okutmak isterim dediğim üçüncü kitap oldu. Feminizmi sadece erkek düşmanlığı olarak algılayanların aksine kadınlar olarak biz neleri yapmıyoruz, yapamıyoruz ya da bu yapamadığımızı iddia ettiğimiz şeylerden nasıl bir çıkar sağlıyoruz konusunda incelemeleri içeriyor. Özellikle şu günlerde dişil enerji, ‘güçlü kadın olucam derken seyit onbaşı olduk’ gibi söylemlerle kadınların varoluş mücadelesine zarar veren içerikler bazen beni de acaba yanlış mı yapıyoruz konusunda etkisi altına aldıysa da hayır, bu söylemler kadın mücadelesine ket vurmak sözde aile kurumunu desteklemek amacıyla pazarlanan söylemler.
Aile sadece kadının çabalarıyla da olmaz. Biz bir geçiş dönemiyiz. Bizim bu dönemde vereceğimiz mücadele ki bu mücadele hem iş hem ev hem de çocuk bakımı, hem iyi bir eş olma gibi görevlerin tamamını layıkıyla yerine getirilme beklentisidir, bu mücadeleyi iyi kötü verebildikten sonra gelecekteki kadınlara artık gerçekten erkek ve kadının eşit sorumluluk düzeyine ve bilincine sahip olduğu bir dünya hazırlamak. Nitekim bizden önceki nesillerde kadınların yoksunluklarına bakmak yeterli. Bu haklar kolay alınmadı.
Bağımlı olmanın doğal bir şey olduğu öğretilmiş bu yüzden bağımsız olmaktan korkuyoruz. Kadınlar kocalarının, çocuklarının iyi bir hayatı olması için kendini adamak zorunda değil. Misyonları bu olmamalı aksine, kendi hayatları için emek vermeli, kendi mutlu olmalı ki çevresindekiler de mutlu olsun. Ama kadının mutlu olmasından çevresindekiler mutsuz oluyorsa orda yanlış bir şey var demektir.
Kadınlar için özeleştiri içeriyor demiştim. Bu anlamda rahatımızın bazen de kaçması gerektiğini vurguluyor kitap. Mağdur psikolojisine bürünüp kıskançlık ve çekememezlik yaşayarak bir yere varamayız. Bugüne kadar elde ettiğimiz hakların kıymetini bilip bundan sonra da geriye değil ileriye doğru ivmelenmeyiz.
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.