Yılmaz Güney'in Nevşehir Cezaevi'nde geçirdiği dönemde, zor koşullarda 16 aylık bir çalışmayla yazılmıştır. Çukurova bölgesinde geçen hikâye, feodal düzenin baskısı altında ezilen köylülerin, ırgatların çaresizliğini, ağalık sistemini, yoksulluğu, aşkı ve toplumsal adaletsizlikleri güçlü bir dille anlatır. Başkahramanlardan biri olan Halil gibi karakterler üzerinden göç, emek sömürüsü ve boyun eğmişlik temaları işlenir. Roman, sade ve yöresel bir anlatıma sahip olup okuyucuları derinden etkileyen bir toplumsal eleştiri niteliğindedir. Günümüzde İthaki Yayınları tarafından basılmakta ve Türk edebiyatının önemli klasiklerinden biri olarak kabul edilmektedir.
Boynu Bükük Öldüler, ünlü yönetmen ve oyuncu Yılmaz Güney'in 1971'de yayımlanan romanıdır. Bu eser, 1972'de ilk kez verilen Orhan Kemal Roman Armağanı'nı kazanmıştır.
Hikâye, tarımda makineleşmenin (traktörlerin) gelmesiyle köylülerin işsiz kalmasını, ağaların zenginleşmesini merkeze alır.
Güney’in dili sade, yöresel ve şiirseldir. Sinemacı kimliği hissedilir: Mekânlar, olaylar ve karakterler adeta film karesi gibi canlı tasvir edilir. Psikolojik derinlik güçlüdür (Yaşar Kemal’den daha başarılı bulanlar var), doğa betimlemeleri bazen özenti bulunur ama genel olarak inandırıcı ve etkileyicidir. Okuyucu, acıyı ve çaresizliği iliklerine kadar hisseder – birçok yorumda “tokata gibi çarpıyor” denir.
Boynu Bükük Öldüler sadece bir köy romanı değil, Türkiye’nin feodal geçmişine ve ezilen sınıflara dair güçlü bir toplumsal belgedir. Okuyanı sarsan, öfkelendiren ve düşündüren bir eser – Kafka’nın dediği gibi “kafaya vurulan darbe” etkisi yaratır
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.