Okakura Kakuzo’nun 
The Book of Tea’si, çayı anlatıyor gibi başlayıp beni insan, mekân ve bakış üzerine düşünmeye yönlendiren bir kitap oldu. Japon kültürüne duyduğum ilgiyle okumaya başladım ama beklediğimden daha felsefi ve sabır isteyen bir metinle karşılaştım. Kitap doğrudan bilgi vermiyor, daha çok sezdiriyor. Bu yüzden okurken bazen duraksadım, bazı yerleri yeniden okumam gerekti.
Çay odasının alçak kapısı, tokonomadaki tek çiçek, sessizlik, ölçülülük… Hepsi aynı şeyi söylüyor gibi: mekan ve niyet, insanın halini değiştirir. Bu fikir kitap boyunca farklı yerlerden karşıma çıktı ve bir süre sonra sadece çayı veya seremoniyi değil, o dünyanın arkasındaki düşünme biçimini merak etmeye başladım.
En çok çay ustası Sen no Rikyū bölümünden etkilendim. Çayın anlamını bir insanın hayatıyla ve hatta ölümüyle ilişkilendirmesi, ritüelin nasıl yapılırından çok nasıl yaşanır tarafına odaklanması… İlk başta mesafeliydi ama sonlara doğru bütünlük kazandı.
The Book of Tea pratik bir rehber değil aslında, çay seremonisini uygulamalı anlatmıyor. Ama sadeliğin neden zorlayıcı olabildiğini, bazen anlamanın bilgiyle değil bakış açısıyla ilgili olduğunu hatırlatan bir metin oldu benim için.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.