Bu kitap hakkında hiç bir inceleme olmadığı için eklemek istedim. Kitap benim için klasik bir roman okumaktan çok, yavaş akan bir dizi izlemek gibiydi. Hikâye iki kız kardeş etrafında şekillenen bir aile dramını anlatıyor ve arka planda Amiş yaşam tarzı oldukça belirleyici bir rol oynuyor.
Ablanın, tarikat dışından biriyle kendi isteğiyle evlenmiş olmasına rağmen yaşadığı pişmanlıklar ve iç çatışmalar bana çok gerçekçi geldi. İnancı ile evliliği arasında sıkışmış olması, doğru ya da yanlış diye net bir çizgi çizememesi bence kitabın en güçlü yanlarından biri. Kocasına karşı hissettiği gelgitler, insanın “bunu ben de düşünebilirdim” dediği türden.
Küçük kardeş cephesinde ise farklı bir karmaşa var. Tarikata uygun biriyle görüşürken, daha aykırı bir gence karşı kafasının karışması hikâyeyi tekdüzelikten kurtarıyor. Onun kararsızlığı da ablanın yaşadıklarıyla güzel bir paralellik oluşturuyor.
Metin genel olarak yavaş ve ağır ilerliyor, bu herkesin hoşuna gitmeyebilir. Ama olayların birbirine mantıklı şekilde bağlanması ve karakterlerin duygusal iniş çıkışlarının gerçek hayata yakın olması kitabı benim gözümde ayakta tutan şeylerdi. Ancak final çok bitmesi için aceleyle yazılmış hissi verdi, daha iyi olabilirdi.
"Bayıldım” diyemem ama sevmedim de diyemem. Daha çok, sakin bir ruh hâliyle okunması gereken, içsel çatışmalara odaklanan bir kitap gibi hissettirdi.
Amiş kültürünü ve aile içi duygusal çatışmaları sevenler için şans verilebilir bir okuma.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.