Yedikıta’nın 208. sayısını bitirdim ve sıcağı sıcağına birkaç cümle paylaşmak isterim. Biliyorsunuz, bazen tarih dergileri insanı yorar, çok fazla rakama ve boğucu bilgiye boğar. Ama bu sayı hiç öyle değil; tam aksine, eline çayını alıp sakin bir köşede keyifle okunacak bir sayı olmuş.
Dergiyi karıştırırken yine o meşhur görsel kalitesi çarptı gözüme. Arşivden öyle fotoğraflar, öyle belgeler bulup çıkarmışlar ki, "Vay be, neler yaşanmış bu topraklarda" demeden edemiyor insan. Özellikle dosya konusu seçimi harika; meseleyi sadece akademik bir dille değil, bizden biriyle dertleşir gibi anlatmışlar.
Benim en çok hoşuma giden şey, o eski İstanbul havasını ya da bir Osmanlı mahallesinin samimiyetini her satırda hissettirmeleri oldu. Sıkmıyor, tam tersine merak uyandırıyor. Okurken şunu fark ettim: Biz aslında tarihimizi sadece savaşlardan ibaret sanıyoruz ama Yedikıta bize o devirlerin ruhunu, insanını ve kültürünü anlatıyor.
Eğer tarih merakınız varsa ya da sadece kaliteli bir şeyler okuyup kafa dağıtmak istiyorsanız, bu sayıya mutlaka bir şans verin derim. Ben çok keyif aldım, kütüphanemde de güzel bir yeri olacak.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.