Kendimizden değil aslında, iç sesimizden uzaklaşmak istiyoruz. Veya ben öyle düşünüyorum. Ben sustukça o konuşup başımı şişiriyor. Bide kendime çok konuşkanım diyorum. Bu iç seslerimiz daha konuşkan be.
Ya olaylara, konulara kendini gömüceksin ve bunlardan başka hiçbir şey düşünmeyeceksin; ya da hiçbir şey yapmayıp biraz zihnini boşaltmaya çalışacaksın. Ne kadar üzücüdür ki her iki durumda da düşünmemek için geçerli nedenizimin olması gerekiyor.