Maud Ankaoua’nın Bugün Kalan Hayatımın İlk Günü kitabı, okurken yer yer etkilendiğim ama bitirdiğimde “biraz fazla abartılmış sanki” dediğim kitaplardan biri oldu.
Kitap, kişisel gelişim ile roman arasında gidip gelen bir anlatıya sahip. Hayata, mutluluğa, korkulara ve “anda kalma” meselesine dair verdiği mesajlar yer yer gerçekten düşündürücü ve motive edici. Özellikle hayatta sürekli ertelediğimiz şeylere dikkat çekmesi ve okuru kendi yaşamını sorgulamaya itmesi kitabın güçlü yanlarından.
Ancak bu mesajların çoğu çok tanıdık. Daha önce kişisel gelişim kitapları okumuş biriyseniz, “bunu zaten biliyorum” hissi sık sık devreye giriyor. Hikâye akıcı olsa da bazı bölümlerde mesaj verme isteği, anlatının önüne geçiyor ve bu da kitabın etkisini zayıflatıyor. Duygusal sahneler zaman zaman içten, zaman zaman da biraz fazla “tasarlanmış” hissettiriyor.
Genel olarak bakınca, Bugün Kalan Hayatımın İlk Günü kötü bir kitap değil; hatta doğru zamanda okunduğunda insana iyi gelebilecek, motive edici bir anlatısı var. Ama hakkında yapılan övgülerin biraz gerisinde kaldığını düşünüyorum. Hayatında bir durup düşünme ihtiyacı olan, hafif ama anlamlı bir okuma arayanlar için uygun. Benim için ise “iyi ama efsane değil” diyebileceğim, samimi ama abartıldığı kadar sarsıcı olmayan bir kitap oldu.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.