"Namaz Psikolojisi" kitabını namazı bir ödev değil, modern dünyanın gürültüsünde yorulan ruhumuz için bir "nefes alma durağı" olarak anlatıyor. Yazarın psikoterapist bakış açısı, namazın sadece bedenle yapılan bir hareket değil, aslında kalbi iyileştiren bir terapi olduğunu çok zarif bir dille kanıtlıyor.
*Yazar her bir bölümde bende aynı tadı yaşatmasa da bazı bölümleri etkileyiciydi. Özellikle vakitlerin psikolojisi kısmında. Mesela kıyamda dururken sadece ayakta durmadığımızı, hayattaki fırtınalara karşı dimdik bir duruş sergilediğimizi; secdede ise aslında kibrimizi toprağa bırakıp özgürleştiğimizi söylemesi gibi.
*Beni zorlayan kısımlar oldu tabii. Dürüst olmak gerekirse, yazarın dili bazen çok yüksek perdeden edebi ve fazla metaforikti ve bu beni yordu,sıktı. Bazı cümleleri anlamak için dönüp bir daha okumak, üzerine biraz düşünmem gerekti. Yani "şöyle bir çırpıda bitireyim" denecek bir kitap değil, daha çok sindire sindire okunacak bir kitap. Bir de psikoloji kelimesi sizi yanıltmasın; kitap daha çok kalbe dokunan manevi bir psikoloji anlatılıyor.
Özetle Senai Demirci, bu kitabıyla okuyucuya "neden namaz kılıyoruz?" sorusundan ziyade "namaz kılarken ruhumuzda neler oluyor?" sorusunun cevabını aratıyor.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.