Giriş cümlesi ile boğazınızda bir yumru oluşturacak bu kitap. “Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe.”
Kitabın en başında sonu ölümle biten bir hikayeyi okuyacağımızı biliyoruz aslında. Yazarın samimi dili sizi kitabın içine çekiyor hemen. Hani bazı kitaplarda özellikle çeviri kitaplarda anlatılan hüzün, acı tam olarak size geçmez ya açıkçası bu kitaba başlamadan bu hisse kapılacağımı düşünmüştüm ama hiç de öyle olmadı. Yazarın anlattığı baba bizim babalarımızdan biri çünkü. Sevgisini göstermeyen, açıkça söyleyemeyen babalardan. Bu yüzden kitabı okurken sık sık empati yapıp yazar gibi hissediyorsunuz.
Ben kitabı gayet sevdim okunması gereken bir kitap fakat son zamanlarda sosyal medyada sürekli karşımıza çıkan “kitap kurtlarının” dediği gibi “babasını ya da bir yakınını kaybeden kimse alıp okumasın çok etkilenir,mahvolur” düşüncelerine katılmıyorum. Okuru derinden sarsacak bir yönü yok sadece o ince sızıyı yüreğinizde hissedeceğinizi düşünüyorum.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.