Sait Faik’in son kitabı olan Alemdağda Var Bir Yılan gerçekten bu “son kitap”hissini çoook iyi verdiii ya. Sait Faik kitaplarında olağanüstülükler görmeyiz normalde fakat bu kitapta yanılmıyorsam 3 hikayede vardı ve bu tarz çook hoşuma gitti. Ben bu kitabı okumadan önce Son Kuşlar okumuştum açıkçası o sıkıcı gelmişti. Ama bu kitapppp…Kitap şiir gibiydi. İmgeler, soyutlamalar...Âdeta şiir okuyormuşcasına okudum kitabı. Özellikle yazarın son kitabı olması ve yazdıktan kısa bir süre sonra vefat etmesi ölümü hissettiği, kitapta hissediliyor. Son öyküsü âdeta bir elveda gibiydi. Peki ilk hikâyelerine ne demeli. Artık kim ne der, okuyucu ne der derdine düşmeden yazılmış harika gerçeküstü öyküler. Panco karakterine, betimlemelerine hayran kaldım. İlk başlarda hayâli bir karakter olan Panco daha sonraki öykükerde ete ve kemiğe bürünüyordu.