Ben ilkokuldayken Türkçe kitaplarımızda sık sık içinden bir bölümün alıntılandığı bu kitabı bölük pörçük okudum sayılırdı aslında ama bir de tamamını derli toplu okumak istedim. Ahmet Rasim'in sade diliyle sohbet edercesine yazdığı bu öykü insanı o devrin çocuklarının dünyasında bir yolculuğa çıkarıyor. Özellikle de mahalle mektebi devirleri bitip de yatılı okul zamanlarını anlattığı sayfalarda anneciğine duyduğu özlemi belirttiği satırlar annesini yeni kaybetmiş biri olarak kalbimi deldi geçti desem abartmış olmam. Allah kimseyi anneciğinin kaybıyla sınamasın, merhumlara rahmet etsin, yaşayanlara da sağlıklı sıhhatli ömürler versin. Tavsiye ederim.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.