Tanabay ve ona bakılması için verilen Gülsarı’nın iç burkan hikayesi beni uçsuz bucaksız bozkırlara götürdü.Dönemin acımasız koşullarına,yargısız infazlarına şahitlik ettirdi.Ee bu kadar şahitlikten sonra kendimi Tanabay’ın yanında omzuna dokunup ona teselli verecek kadar yakın,bazı davranışlarını onaylamayacak kadar uzak hissettim.
Cengiz Aytmatov kalemini yine fevkalade konuşturmuş,ilk sayfalarda biraz sıkılsam da sonra akıp gitti hikâye.
Öyle hissediyorum ki Tanabay’ın kendiyle hesaplaşması hâlâ bir yerlerde devam ediyor.
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.