KADINLAR ÖFKELİ
Selamlar,
Beni tanıyanlar ne kadar az psikolojik kitap okuduğumu iyi bilirler ve bu döngüyü kırmak için arada kendimi zorlandığımı da...
Kitaba başlarken ne umacağımı bilmemekle birlikte ilerledikçe içimde barındırdığım bazı duyguların temelinde yatan sebebin ana kaynağını hissettim!
Üstelik karşı cinsle kıyaslama yapınca bizdeki tepkinin bastırılmış olduğu gerçeğini idrak etmek ise gücüme gitti!
Mesela bir yerde şu cümle ilgimi çekti:
"Kaçımız, ilk kez bunun bilincine varacak kadar büyüdüğümüz orta yaşlardan beri erkeklerin kırılganlığına da, kaygılarına, korkularına tanık olduk ve yatıştırılmadıkları takdirde bu korkuların bağırma, küfretme veya saldırma şeklinde kendilerini nasıl agresif bir şekilde dışa vurduklarını gördük?
Ateşe su dökmeyi öğreniriz, darbeyi kabullenmeyi öğreniriz!
İşin şok edici yanlarını da konuşalım mı?
Biz daha doğmadan kaderimizin çizilmiş olması, öfkeli duygularımızı kolayca ifade edebilmemiz için toplum tarafından bize hiçbir zaman izin verilmemiş olması hatta kelime dağarcığımızın yetersiz kalması!
Bu kitap size bireysel öfkenizin, kadınlar için hayatı hala çok zorlaştıran ataerkil bir dünyada kadın olmaya çalışmaktan kaynaklandığını ve bebeklikten yaşlı kadın dönemine kadar örnek hikayalerle nerede gizlendiğini ve nasıl serbest bırakacağınızı gösteriyor..
Favorim daima Rubia'nın hikayesi olacak
"Özgür bırakıldığımızda, erkekleri kayıran yapılar için rekabet ve tehdit unsuru oluruz!"
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.