Yılın ilk ve son incelemesi.
Bahçıvan ve Ölüm; Bulgar yazar Georgı Gospodınov'un 200 sayfalık, otokurmaca eseri.Açıkçası yılı böyle bir kitapla sonlandırmak istemezdim. Çok büyük bir heyecanla alıp okumaya başladığım bu eser ölüm ve yas olgusunun bu denli tüm çıplaklığıyla ele alınması beni fazlasıyla melankoliye sürükledi. Her ne kadar ölüm gerçeğiyle küçük yaşta tanışmış olsamda; kitap boyunca ruhum ve bedenim adeta dar ağacında sallanıyor hissine kapılıyordu.Aslında burda korktuğum ya da daraldığım ölüm değil de sevdiklerimi kaybetme korkusunun ağır basmasıydı.
"Babam bir bahçıvandı şimdi ise bir bahçe" diye başlıyor yazar sözlerine.
Gospodınov bahçıvan olan babasının bahçesiyle kurduğu ilişki üzerinden ölüm olgusunu metaforik bir anlatımla ele alıyor.Kısaca yazar yaptığı bu metaforik anlatımla ölüm gerçeğiyle yüzleştirip aslında ölümün bir son olmadığını ve her ölümün insana bir dönüşüm kazandırdığını, ölümün de doğum gibi son derece doğal bir süreç olduğunu ve bir bitiş değil de yeniden bir başlangıç olabileceğini göz önüne seriyor.
·
92 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.