Son paragraftaki soruya kimler cesaret edip cevap verebilir ki?.Alıntı
Yıllardan Sonra, yüzeyde bir aşk ve yaşam hikâyesi gibi görünse de, derininde insanın zamanla, inançla, vicdanla ve kendi iç çöküşüyle hesaplaşmasını anlatan sert bir romandır. Taylor Caldwell bu eserde, insan ruhunu romantize etmez; aksine onu bütün kırılganlığı, bencilliği ve kaçışlarıyla çıplak bırakır.
Romanın merkezinde zaman vardır. Ancak bu zaman iyileştiren, onaran bir unsur değil; ağır ağır aşındıran, alışkanlığa dönüştüren bir güçtür. Karakterler yıllar içinde değişmezler; sadece yorgunlaşırlar. Caldwell’in en çarpıcı yanı da burada ortaya çıkar: İnsanların aslında dönüşmediğini, yalnızca katlanmayı öğrendiğini hissettirir.
Aşk bu romanda bir kurtuluş değildir. Daha çok ertelenmiş pişmanlık, yaşanamamış ihtimaller ve imkânsızlığın kalıcı izi olarak karşımıza çıkar. Sevgi, karakterleri büyütmez; onları eksiltir. Bu yönüyle Yıllardan Sonra, romantik bir anlatıdan çok, aşkın insan üzerindeki yıkıcı sessizliğini anlatır.
Kitap aynı zamanda güçlü bir varoluşsal ve nihilist damar taşır. İnanç, ahlâk ve kader kavramları yüceltilmez; sorgulanır, hatta zaman zaman acımasızca çözülür. Caldwell, insanın Tanrı’ya, hayata ya da aşka tutunmasını bir umut olarak değil, çoğu zaman anlamsızlığa karşı geliştirilmiş bir savunma olarak ele alır.
Dil sade ama ağırdır. Cümleler süslü değildir; tam tersine, okurun içine çöken bir yalınlık taşır. Bu da romanı hızlı okunan değil, taşınan bir metin hâline getirir. Bazı bölümler rahatsız edicidir; çünkü okura teselli sunmaz, yüzleşme sunar.
Sonuç olarak Yıllardan Sonra, umut arayanlar için değil; gerçekle yüzleşmeye cesareti olanlar için yazılmış bir romandır. İnsan doğasına dair romantik illüzyonları kırar ve geriye şu soruyu bırakır:
Yıllar geçtikten sonra geriye kalan şey gerçekten yaşanmış bir hayat mı, yoksa sadece katlanılmış bir varoluş mudur?
·
127 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.