Çıkmaz benim için klasik bir “katil kim” polisiyesinden çok daha fazlasıydı. Jane Casey bu kitapta olayı çözmekten ziyade, ayrıntılarınnekadar önemli ve ağır olabileceğini haykırıyor. Kitapta gerilim sürekli yüksek , hep bir şeyler oluyor .
Maeve Kerrigan bu romanda fazlasıyla yorgun, kırılgan ve yalnız. Onu güçlü kılan şey başarıları değil, tüm bu duygularla ayakta kalmaya çalışması. Karakterlerin hiçbiri siyah ya da beyaz değil; herkes biraz hatalı, biraz eksik ve bu da kitabı çok gerçek kılıyor.
Okurken “şimdi ne olacak?”tan çok “bu noktaya nasıl gelindi?” sorusu öne çıkıyor. Finalde Meave için büyük bir rahatlama yok; aksine insanın içinde kalan bir ağırlık var . Bir şeyler olabilirdi ama olamadı hissi var. Bence Çıkmaz’ın asıl etkisi de burada yatıyor.
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.