Puan vermedi·410 syf.··
Beğendi
·2025 115. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 26 Haziran 2025 00:00
Ama Seni değil,
kendimi ararken buldum seni.
Her rüyada biraz daha eksildim,
biraz daha tamamlandım.
Ve sonunda anladım…
Özlem seni çağırmamıştı,
ben kendime dönüyordum.
Aşk, aslında hatırlamaktı.
Ben kimdim…
ve ne zaman yandım."
Kitabın kapağını kapattığımda yüreğimde bu satırlar şahlandı 'cirem' gibi.
@hatira.afshar dan, geçmişin sırlarını bugüne taşıyan, aşkı yalnızca kalple değil, ruhla hatırlatan destansı bir roman #araftaaşk
Bir zaman vardı, adı yoktu. Ne gündüzdü ne gece…
bir araftı sadece.
O arafta bir kadın yürüyordu adı Hira.
Ama o bilmiyordu; göz kapaklarında yüzyılların yorgunluğu, yüreğinde tanımadığı ama unutmaktan korktuğu bir özlem vardı.
Her gece gördüğü rüyalar, bir adamın siluetiyle başlar, kalbinin ortasında sessiz bir soru gibi biterdi.
O adam Cihan’dı ama dünya şimdi onu Merih olarak çağırıyordu.
Ve Merih, Cihan olduğunu bilmiyordu. Sadece Hira’ya baktığında içinde bir kıpırtı duyar, sanki yarım kalmış bir sözün yankısı gibi hafifçe titrerdi ruhu.
Hira onun yanında sustuğunda, kalbi konuşmaya başlardı. Çünkü Hira artık hatırlıyordu. Gözleri, Merih’in yüzünde asırlar önce aşkla sevdiği Cihan’ın izini görüyordu. Onların hikâyesi dün başlamamıştı; bu, çoktan yaşanmış ama hiç tamamlanmamış bir seyrin devamıydı.
Merih, nedenini anlamadan Hira’yı sevdi.
Karşılık beklemeden.
Yalnızca onun varlığına duyduğu derin bir sadakatle.
Çünkü ruhu tanıyordu onu. Çünkü her çağ, bazı ruhları yeniden karşılaştıracak kadar nazik davranırdı kadere.
Ve bir gün kayboldu Hira, sessiz sedasız arkasından iz bırakmadan geçmişe uzanmıştı. Asırlık sessizlik çözülmeye başlamıştı.
Merih arkasından bekledi ve sustu. Çünkü ruhu artık geçmişine değil, içindeki boşluğa dokunuyordu. Anladı. Eksik olan aşk değilmiş...
eksik olan “kendini hatırlamakmış.”
O gün sarılmadılar. Belki elleri buluşmadı. Ama bir şey oldu göz göze gelmeden bile, kalp kalbe dokundular.
Asırlar öncesinden uzanan kayıp iki ruh birbirlerini bulmuşlardı peki bu sefer kavuşmayı başarmış mıydı?
Kitapta aşk, bir kavuşma değil; bir hatırlayış,
Kitapta rüyalar, düş değil; ruhun hafızası,
Ve kitapta sen, yalnızca bir okuyucu değil; kendi iç yolculuğuna tanıklık edensin.
Peki bu yolculuğa hazır mısın?
·
25 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.