Ben Sonnur, Ben Saim, Ayşegül Çiçekoğlu’nun kalemine duyduğum hayranlığı daha ilk sayfalardan itibaren derinleştiren, sarsıcı bir anlatı. Kitap, tek bir bedende var olan iki ayrı kimliğin, Sonnur ve Saim’in iç içe geçen sesleriyle ilerliyor. Yazar, bu bölünmüşlüğü dramatize etmeden; sade, sakin ama son derece güçlü bir dille aktararak okuru insan zihninin en kırılgan noktalarına yaklaştırıyor. Sonnur’un ve Saim’in sesi, yaşanmışlıkların, bastırılmış duyguların ve geçmişte kalmamış travmaların bugüne nasıl taşındığını gözler önüne seriyor. Ayşegül Çiçekoğlu’nun kalemini bu kadar sevmemin nedeni tam da bu: kelimeleriyle bağırmadan, okuru yormadan ama derinden sarsarak anlatabilmesi. Okurken sık sık durup düşündüğüm, bazı sayfalarda ise sadece sessiz kaldığım bir kitap oldu. Ben Sonnur, Ben Saim, insanın kendi içinde verdiği mücadeleyi anlamaya davet eden, kolay okunup kolay unutulmayan bir eser.
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.