46 Yorum
Tanıdığın acıyı bilinmeyen mutluluğa tercih edip buna da kader diyerek kendini kandırmak.Yaşam sorumluluğu almaktan kaçmak.Bu belki yalnızlık getirir ama kendi seçimlerinin cesareti ile verdiği özgüven de muazzam olur.
Önceki 5 yanıtı göster
Kenan İzli Hocam tamamen yanlış anlamışsınız..Kendini ya da başkalarını suçlayarak yaşamak kader deyip sığınmak otomatik bir tekrar.Bunu aşabildiğin an o yükleri bırakabildiğin an zaten gerçek seni tanımaya başlıyorsun.Benim demeye çalıştığım duygulardan arınıp olduğu kadar anlayışından vazgeçip olması gereken için adım atabilmek.Sadece kendine sırtını dayarsan içindeki enerjini unutmaz bununla ilerlersen hayat o zaman daha anlamlı ve yaşamaya değer.1 yanıtı göster
Yuva kurduğun ‘eşim’ dediğin insanın, senden sürekli maddi olarakdaha çok şey istemesi. Asla olanla yetinmemesi. (Başıma gelmedi çok şükür ama başına gelen arkadaşlarım var.) Bir erkeğin karısına asla yetememesi en ağır yüklerden biri olabilir bence.
Bence vicdan azabı. İnsanı kimse yargılamasa bile o kendi içinde hükmünü çoktan vermiştir.
Güvendiğin insanların senin elinden güvenini almaları...
Reklam
Bir insanın hayatını mahvetmek vicdanlı kişiye yüktür.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.