2026 yılının ilk kitabını Almanca dilinde okudum; şimdi sıra yorumlamaya geldi.
Eseri bir bütün olarak ele aldığımızda, tür olarak derlemeye daha yakın durduğunu söylemek mümkün. Yazar, sanki bugüne kadar kaleme aldığı tüm kitaplardan küçük izler, minik dokunuşlar toplamış ve bu eserde bir araya getirmiş. Bu yönüyle kitap, daha önce okuduğunuz Coelho eserlerini hatırlatan bir görev üstleniyor.
İyi ki de yapmış.
Kitabın bir diğer misyonu ise insanı durdurmak. Kıssadan hisse bir sesle,
“Hey yolcu, dünya zaten yol dolu. Sen de belli ki kendi yolunu arıyorsun. Oku bunu… Hadi, biraz mola ver,”
der gibi.
İnsanın ara ara bu tarz kitaplara gerçekten ihtiyacı oluyor. Çünkü uzun romanlar, konusu zamanla arap saçına dönmüş kitaplar, anlamaya çalıştıkça bizi bazen bizden alabiliyor.
Yazarın usta kalemi bu kitapta da kendini hissettiriyor. Belki de sözcüklerin gücü yansıyıp kitaba dönüşmüş. Kitapta neredeyse her konuya dair kısa metinler bulmak mümkün; felsefi düşünceler, evrensel temalar ve insanın kendine dönmesini sağlayan satırlar iç içe ilerliyor.
Yazarın kalemini bilenler için tanıdık bir tat, daha önce okumamış olanlar içinse Coelho dünyasına giriş yapmak adına güzel bir başlangıç olabilir.
Bu da benden olsun:
Hepimiz minik minik puzzle hikâyelerden oluşmaktayız. Kimimizin ruhu kayıp, kimimizin ise kalbi.
Aylin Özgür
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.