Çehov’un bu sarsıcı eserinde, soylu bir hayatın getirdiği sahte konforu reddederek emeğiyle var olmaya çalışan Misail’in ruhsal yolculuğunu büyük bir hüzünle takip ediyorum. İnsanın kendi doğasına sadık kalma çabası ile toplumun katı beklentileri arasındaki o amansız çatışmayı her satırda derinden hissediyor, adeta modern insanın anlam arayışına tanıklık ediyorum.