Saraybosna Radyosu- Tijan Sila
"Bu kitabı unutulmaya karşı yazdım." demiş yazar kitabın sonunda.
Bosna'yı gezdiğim sırada yerlerde güle benzer şekiller vardı. Rehberimiz Makedon Türk'üydü ve o şekillerin isminin Bosna Gülü olduğunu ve nerede bu şekilleri görürsek orada masum bir Bosnalı'nın öldürüldüğünü anlamamız gerektiğini söylemişti. O kadar çok vardı ki o şekillerden. Belki gerçek değildi hepsi, sembolikti ama gerçeğin yanında eminim daha da az kalırdı. O geziden beri bu katliam ile ilgili çok şey okudum. Bunlar arasında en gerçekçi olanlardan.
.
Kitap 1992 yılında Bosna'da yaşayan 10 yaşındaki çocuğun dilinden yazılmış. Otobiyografik de bir kitap aslında. Savaş esnasında çocuk olmanın zorluklarını hiç de ajite etmeden anlatmış yazar. Savaşın başında hemen ülkeyi terk edenlerin yanında, Tijan ve ailesi sona kadar kalanlardan. Savaştaki bombalardan katliamdan daha çok, çocukların masum istekleri, çocukluklarının yok olması üzüyor insanı. Isınacak soba, yakacak odun bulunamazken bir çocuk sadece radyoda şarkı dinlemek istiyor veya okula gidip arkadaşlarını görmek. Bu isteğin masumluğunu fark etmiyorsak belki de biz de çocukluğumuzu yitirmeye başlamışızdır. Sonunda Almanya'ya göç ediyor Tiǰan ve ailesi ama kalmak mı daha zor yoksa gittikleri yerde yaşamak mı? Kimbilir ? Göçmenlik ve savaş gibi çok derin noktalara parmak basıyor.
Kolay okunan ama kalbinizde ağırlığa neden olacak bir kitap Saraybosna Radyosu.
Önerimdir okuyunuz efendim.
·
200 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.