Kitap boyunca yaşadığım duygu karmaşasını kelimelerle anlatmak zor. Emre Gül, bu kitapta sadece bir karakterin hikayesini değil, aslında çoğumuzun içinde bir yerlerde taşıdığı acıları, suskunlukları ve kabullenişleri anlatmış.
Sayfaları çevirirken zaman zaman içim daraldı, bazen satırlara sarılmak istedim. Bazı cümleler gerçekten vurucuydu, altını çizmeden geçemedim. Karakterlerin yaşadıkları, verdikleri mücadele, kendi iç savaşlarımızı da düşündürdü bana.
Bu kitap sadece bir gençlik hikayesi değil. Aile, dostluk, yalnızlık ve bazen de içinden çıkamadığımız karanlıklar üzerine yazılmış gerçek bir iç döküş. Ve Emre Gül bunu o kadar sade ama güçlü bir dille yazmış ki, etkilenmemek mümkün değil.
Güneşi söndürmek belki mümkün değil ama bazı acıların altını çizip yeniden yazmak mümkün. Bu kitap da bana bunu hatırlattı.