Bir şizofrenin yaşamına içeriden tutulan bir ışık gibi… Mücadelesini, kırılgan farkındalığını ve karanlık anlarını büyük bir açıklıkla anlatıyor yazar. Yaşanmış olması metne derin bir sarsıcılık katarken, 300. sayfadan sonra anlatı gücünü bir miktar yitiriyor. Yine de bu gerçeklik, metni sessiz ama kalıcı biçimde etkileyici kılıyor.