Sanırım ben bu incelemede Angelo'dan daha acımasız olacağım! Yahu ben koca 346 sayfada tam olarak ne okudum? İkinci kitaptaki saçmalıkları tek kitapta da okuyabilirmişiz, neden yoruyorsunuz? Rafe sen tam bir denyosun ki bu bile senin tarifine yeterli değil. Okuduğum serilerde her kitabı mükemmel olana hiçbir zaman rastlamadım ancak ilk iki kitaptaki hevesim ve şeytanın bacağını kırdım düşüncem o kadar güçlüydü ki... Ama tabii ki bu kitapla birlikte o da yalan oldu.
Savaş bekledim, kan görmek istedim, aile içinde klan çatışması bekledim ama koca bir kitap boyunca Rafe ve Penny'nin saçmalıklarını okudum. Hırpani, bereli eller bir boka yaramadı? (Adamı vahşi göstermeye çalışan bin tane yol varken, sadece bu tarz betimlemeler vardı. İtalyan erkeği yazıyorsunuz ve o bir Cosa Nostra üyesi, yazılan ise sadece sürekli olarak hırpalanmış ve bereli eller mi?)
Bir önceki kitabın sonu öyle etkileşimli bitti ki devam kitabında Rafael'in daha sadist ve Visconti ruhuna uygun bir Made erkeği olacağını düşünmüştüm. Ama o bütün kitap boyunca Penelope'nin peşinden koşturup duran, sürünen, sahibine şirinlik yapmaya çalışan süs köpeğinden farklı değildi. Kırmızı çizgim dediği ne varsa hepsini yaptı. Ve tüm bu sınır ihlallerini Kupa Kraliçesi'ne olan aşkına bağladı, hadi ya?
Okunur mu, evet ama çok da bir şey beklemeyin. Bu kitabın ilk yarısı buna bin basar hele ki İsimsiz Günahkarlar komple bu seriyi taşır. Dilerim ki dördüncü kitapta yine Rafael'in fino köpeği hallerini okumaktansa Gabe'i okur ve gerçek bir Made erkeği ile tanışmış olurum. Rafael benim için sınıfta kaldı. Ancak seriye devam edeceğim çünkü yazar, karakter her ne kadar vasıfsız olsa da onu bir şekilde okura yediriyor. Sırf yazarın kalemi uğruna seriye devam...
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.