Bazı yalnızlıklar uzaktan geçer
Yaşam ile ölüm arasında bulunan, her günün bir veda ve umutsuzluk içinde yaşandığı bir ev hayal edin. Bu ev istasyona çok yakın ama evin oraya doğrudan bir geçiş yok. Evin konumu, evin içindeki yaşam, hayata bakış açısı, ilişkiler… aslında hepsinin karmaşıklığını yazar evin konumunu dahi açıklarken vermiş.
Tam olarak anlaşılamamış bir kitap olduğunu düşündüğüm için ayrıntılı yazmaya çalıştım. O yüzden burdan sonrası ayrıntı içerebilir!!! Ona göre okuyabilirsiniz.
Ana karakterimiz Chizu Mita. Liseyi bitirdikten sonra kendi ayakları üzerinde durup çalışmaya karar verir. Annesinin bir tanıdığının evinde kalmak için evden ayrılır. Ana karakterimizin genel olarak baktığımızda annesiyle olan ilişkisi, sevgilileri ile olan ilişkisi kopuk dolayısıyla burada bir genç kızın doğrularla ve yanlışlarla kendini geliştirmesi ve bunu tek başına yapması gerektiği görülüyor. Aynı zamanda belirtilmeyen bazı durumlar var; kızın sevdiği insanlardan birer parça çalarak (önemsiz olan bir parçayı ya da eşyayı) saklamaya çalışması da karakterimizin yalnızlık hissinin ne kadar derin olduğunu ifade ediyor.
Evin sahibi Ginko-san kocasının ölümünden sonra yalnız başına kaldığı evi korumayı görev bilen, hayatının normal bir parçası haline gelen ayrılıkları kabul eden, huzurlu bir hayat yaşamanın bilgeliğine sahip deneyimli bir kadın. Ama hikayede hiçbir zaman ana karaktere kılavuzluk etmiyor. Sanırım burada verilmesi gereken mesaj kişinin kendi yolunu kendinin bulması. Çünkü hikayede belirtilen konuşmaların hepsinde bir yarım kalmışlık var. Cümleler arasında söylenmemiş boşluklar bulunuyor. Ve kitap burada aslında kendini ilginç hale getiriyor(en azından benim için:). Bu da yazarın verilmek istenen mesajı üstü örtük bir şekilde aktarmak istediğini hissettirdi.
Aynı zamanda ana karakterimiz ile ev sahibi arasında müthiş bir gizlilik anlaşması var örneğin anlatılmayan bir şey sorgulamıyor, ya da sorulan soruların yarım bırakmasında herhangi bir sorun görülmüyor ve aradaki mesafenin korunmasında bir saygı var. Yani genel verdiği ana tema zorlukla mücadele ve başkalarına saygı duyma. Kitabın dili açık, anlaşılır ve net ama soğuk bir üslup bulunuyor. Bu da yazarın bir nevi kendi toplumunu yansıtması olarak düşünüyorum.
Kitaba bu kadar puan verilmesinin içerikteki mesajı doğrudan alamadıkları için kaynaklandığını düşünüyorum. Postmodern tarzdaki kitaplarda genelde bir havada kalmışlık, satırlar arası boşluklarda anlatılmak istenenler vardır. Bu kitapta da onu görüyoruz. Genel olarak beğendiğim bir kitap oldu. Tavsiye ederim. Kitapla kalın.
··
749 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.