Victor Hugo bu kitabında bana göre insanlığa çok net bir ders veriyor. Kitabı okurken başlarda zorlandım çünkü kiliseyi, Notre Dame’ı ve çevresini çok uzun uzun anlatıyordu. Ama kitabın sonuna gelince bunun nedenini daha iyi anladım; çünkü neredeyse bütün olaylar kilisede ya da onun etrafında geçiyor. Çünkü Hugo Paris’i gerçekten seviyor.:)
Quasimodo, küçükken çingeneler tarafından Notre Dame’ın önüne bırakılıyor. Çünkü kambur, sakat, tek gözlü ve dış görünüşü yüzünden istenmeyen bir çocuk. Onu oradan Claude Frollo alıyor ve himayesine alarak zangoç yapıyor. Frollo’nun bunu yapmasının sebebi bakmakla yükümlü olduğu Jehan Frollo adında bir kardeşinin olması ve belki de Quasimodo’yu orada bıraksa kardeşinin de benzer bir kader yaşayabileceğini düşünmesi. Quasimodo sağırdır ama kalbi çok temiz.Hayatında ilk defa bir insan ona merhametle davrandığında, yani Esmeralda ona su verdiğinde, gerçekten insan yerine konduğunu hisseder.
Esmeralda çok güzel esmer tenli, kara gözlü bir kızdır. Herkes onu çingene sanır ama aslında küçükken kaçırılmıştır. Dans ederek geçimini sağlar ve yanında keçisi vardır. Esmeralda’nın kalbi Phoebus’a aittir. Phoebus yakışıklı bir yüzbaşıdır ama aynı zamanda umursamaz ve çapkın bir karakterdir. Esmeralda ona gerçekten aşık olurken, Phoebus bu ilişkiyi ciddiye almaz ve onu kandırır. Esmeralda’ya aşık olan bir diğer kişi de Claude Frollo’dur. Baş diyakoz olmasına rağmen Esmeralda’ya karşı takıntılı bir aşk besler. Rahip olduğu için evlenememesi, aşık olamaması ve bastırdığı duygular zamanla onda kıskançlık öfke ve saplantıya dönüşür. Esmeralda’yı kaçırmaya çalışır, bunu başaramaz. Frollo, Esmeralda’yı istiyor ama aynı zamanda ona sahip olamadığı için yok etmeye çalışıyor.
Olaylar ilerledikçe Esmeralda idama mahkum edilir. Quasimodo onu kurtarmaya çalışsa da Frollo’nun kötülüğü buna engel olur. Esmeralda’nın annesiyle kavuşması çok kısa sürer annesi kızından ayrılmamak için asmasını gerçekleştirecek adamın elini ısırır fakat kalabalık tarafından itilirken başı sert bi zemine çarpar ve ölür, Esmeralda ise asılır. Quasimodo, Frollo’nun idamı izlerkenki halini gördüğünde her şeyin onun yüzünden olduğunu anlar ve onu Notre Dame’dan aşağı atar. Esmeralda öldükten sonra Quasimodo toplu mezara girer, onu bulur ve ölüsüne sarılır. Yıllar sonra mezar açıldığında, biri diğerine sarılmış iki iskelet bulunur bunun Quasimodo ve Esmeralda olduğu anlaşılır.
Bu kitap bana şunu düşündürdü: Bir insan ne kadar çirkin görünürse görünsün, kalbi temizse iyidir; ama içi karanlık olan bir insan ne kadar bilgili ya da dindar görünürse görünsün kötüdür. Dönemin adalet anlayışı da bunu destekler suçlular çoğu zaman cezasız kalırken masumlar kolayca yargılanıp idam edilir. Phoebus gibi umursamaz insanlar ödüllendirilirken, Quasimodo gibi iyi insanlar hayatları boyunca acı çeker. Hugo burada adaletin her zaman doğru işlemediğini gösteriyor. Victor Hugonun kitapları mutlaka okunmalı!
·
70 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.