Puan vermedi·112 syf.··Beğendi
···Okunma: 04 Ocak 2026 20:00 Kitap hiç beklemediğim bir yerden vurdu beni. Kitap hakkında hiçbir ön bilgi almadan okuyunca her şeyin sürpriz olması bazen böyle güzel hisler bırakabiliyor insanda. Kitapta ana karakterimiz Bilge, babasının son zamanlarında ona refakat ediyor. 2025 sonlarında Gospodinov'un Bahçıvan ve Ölüm kitabını okumuştum ve benzer temalara dokunmaları bana o kitabı anımsattı. Bir babanın ölümüne yakın çocuğunun yaşadıkları ve hissettikleri. İkisi konu bakımından benzeşse de o kadar farklılar ki. Kaptanoğlu ana karakterin yaşadıklarını bir düğümü açar gibi yavaş yavaş çözümlüyor bize. Ailesiyle geçmişten gelen ama orada kalmayan anıları tekrar yaşatıyor okuyucuya. Herkes zamanla kendi kabuğuna nasıl çekilmiş ve birbirinden uzak durmuş bunu görüyoruz. Her şeyin bir nevi kaynağı olan ama çözümü olmayan bir baba... Aile kurmak ve korumak zor iş, her şey çok kırılgan. İşte ana karakterimiz kırılmış yerlerini bizimle paylaşıyor onu duymasını istediği ama duyamadığı babası yerine. Kimsenin sahip olmasını istemeyeceğim bir aile türü bu. Fakat biliyorum ki çok daha kötüleri var aramızda.