“Gelecek yoktu. Geçmiş yoktu. Sadece şimdiki zaman vardı. Bir adım ve sonra bir adım daha.”
Düşmanlar – Kenneth Rosenberg
Selamlar
Bugün gerçek olaylardan esinlenen, savaşın sadece cephede değil insanın içinde de yaşandığını anlatan çarpıcı bir romanla geldim.
Bu, bir macera hikâyesi gibi başlayıp vicdan, sadakat ve seçimlerin ağır bedellerine dönüşen bir anlatı.
Herbie ve Wolfgang…
Chicagolu iki genç arkadaş.
Bir macera hayaliyle Meksika’ya, oradan Japonya limanına ve Avrupa’ya uzanan bir yolculuğa çıkıyorlar. Ama bu yolculuk, kısa sürede bir keşiften çok bir sürüklenmeye dönüşüyor.
Kendilerini 1941 yılında, Almanya–Rusya–Amerika üçgeninde, savaşın tam ortasında buluyorlar.
Herbie’nin bu kaçışı tesadüf değil. Sevgilisi Gerda’nın hamile olduğunu öğrenmesi, onda bir aile kurma korkusu yaratıyor. Sorumluluktan, bağlanmaktan, hayattan kaçıyor belki de.
Ama savaş, kaçanları affetmiyor.
Almanya’da önlerine bir seçim konuyor: Alman asıllı oldukları için ya Nazi Almanyası adına Ruslara karşı savaşacaklar ya da Amerika’ya dönüp sabotaj ekibine katılacaklar.
İşte roman tam burada derinleşiyor.
Sadakat mi, ihanet mi?
Vatanseverlik mi, vicdan mı?
Doğru sandığımız seçimler kimin doğrusu?
İki arkadaşın yolları ayrılıyor.
Biri Amerika’ya dönmeyi seçiyor.
Ama bu tercih onu kurtarmıyor; aksine “vatan haini” damgasıyla yaşamaya mahkûm ediyor.
Peki bu damga ile mi yaşayacak yoksa hayatta mı kalacak ?
Diğeri Alman ordusunda kalıyor. İtaati, sadakati ve doğru sandığı seçimler ise onu ölümle yüz yüze getiriyor.
Bu kitap bana şunu düşündürdü:
Bazen sadakat ölüm getirir. Bazen kurtuluş, insanın içinde ömür boyu taşıyacağı bir yara bırakır.
Düşmanlar, cephedeki çatışmalardan çok;
insanın kendisiyle verdiği savaşı anlatıyor.
Ve sayfalar ilerledikçe ister istemez şu soruya geliyorsunuz:
Birinin sadakati ölümken, diğerinin sadakati kurtuluş mu gerçekten?
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.