Merhaba #okudumbitti serinin 3.kitabi Kazazede Kitap yorumu ile geldim Bu kitabı okurken zaman nasıl geçti anlamadım. Sayfalar aktı gitti, ben de onlarla birlikte tabiki. Sezin’in yaşadıkları öyle zor öyle yıpratıcıydı ki bazı yerlerde durup insan taş olsa çatlar diyor. İstemediği bir hayata savrulması yetmezmiş gibi, geri döndüğünde kaderin ona bir darbe daha vurması içimi parçaladı. Umut belirdiği her anda, yine herşey tersine dönüyor.
Görev başındaki adamların her an kopabilecek bir ipin üzerinde yürümesi, olaylara sürekli bir tedirginlik hissi katıyor. Teröristle ilgili ortaya çıkan her yeni bilgiyle tansiyon biraz daha yükseliyor. Tam bu sertliğin ortasında Aslı’nın ekibe alışma süreci ve içlerinden biriyle kurduğu bağ ise nefes aldıran, yüzüme istemsiz bir gülümseme konduran detaylardan oldu.
Turan tarafında anlatılanlar beni ikiye böldü. Annesinin Turan'a geçmişte yaptıkları, ona karşı duyduğum öfkeyi de susturmadı. Bir de hikâyeye dahil olan en yakın arkadaşı ve nişanlısı var ki, bu tanışma sanırım 4.kitaba kalmış.
Bu kitap bana göre serinin tam merkezinde duruyor. Her şey burada yoğunlaşıyor: dostluklar, sırlar, çatışmalar, küçük neşeler ve ağır kayıplar… Finaldeki o durum ise gerçekten insanın içine işliyor, uzun süre akıldan çıkmıyor. Yan karakterlerin hikâyelerinin ayrı bir kitap olarak okumak istiyor insan.
Kubat… O ayrı bir yerde benim için. Aldığı her yara sanki okura da dokunuyor. Nizami ise sıcaklığıyla hikâyeye daha bir heyecan katarken, finalde yaptığı hamleyle bizi ters köşe yaptı diyebilirim.
Okurken tüm karakterler ile bağ kurduğum, bittiğinde eksikliğini hissedeceğim ve çok mutsuzum. Dördüncü kitabı yinede büyük bir merakla bekliyorum çünkü tüm cevaplar orada gibi duruyor. Askerî kurgu sevenler için harika bir seri.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.