Bu kitabımız bir kaç öyküden oluşmakta olup en çok "Kameriyeli Mezar" öyküsünü sevdim. Sait Faik öykülerini sevmemin en önemli nedeni en sıradan anlardan, en küçük ayrıntılardan hikâye çıkarabiliyor. Kitabı okumaya başlamazdan evvel hep şunu düşünürüm "Acaba bu kez kime veya hangi nesneye baktıda zihninde bir hikaye oluştu" diye düşünürüm.Sait Faik’in hiç tanımadığı insanları sadece bir yüz ya da bir mezar taşındaki isim üzerinden kafasında hikâyeleştirmesi bana çok tanıdık geliyor. Çünkü ben de bunu sık sık yapıyorum. Bazen bir mezar taşına bakıp o kişinin nasıl bir hayatı olduğunu, neler yaşadığını düşünürüm. Ya da yolda gördüğüm birine bakar, kafamda ona dair bir hikâye kurarım.
Bu yönüyle kitaptaki öyküler bana çok samimi ve yakın geldi.