Malma İstasyonu, bir tren istasyonu etrafında kesişen hayatlar üzerinden aile, geçmiş ve kopuk ilişkileri anlatıyor. Yıllar sonra bir araya gelen bir baba ve kızım, konuşamadıkları duygularla yüzleşmesini merkeze alıyor.
Beni en çok etkileyen şey, kitabın sessizliği oldu. Büyük olaylar yok ama her satırda bastırılmış duygular, pişmanlıklar ve yalnızlık var.
Karakterler sana yakın geliyor çünkü “iyi” ya da “kötü” değiller; eksikler, kaçışlar ve suskunluklardan ibaretler. En rahatsız edici tarafı da bu zaten: Okurken bazı boşluklarda kendini yakalıyorsun.
Bitince hemen geçmeyen, insanın içinde kalan bir kitap.