GÖNÜL DEMİR-PAVYON
Aslinda bu kitap bir "itiraftan" ve "yüzleşmeden" doğan bir roman. Kitabın merkezinde sadece bir karakter yok aynı zamanda o karakterin parçalanmış, yaralanmış ama hâlâ nefes alan ruhu var. Bu yüzden romanı okurken sanki bir hikâyeden çok, bir iç yolculuğun tanığı oluyorsun.
Kitap, zor şartlarda büyüyen, hayatın sert duvarlarıvla erken yaşta yüzleşmek zorunda kalan bir kadının dünyasını anlatıyor. "Pavyon" kelimesi burada sadece bir mekân değil; toplumun dışına itilmiş, görülmek yerine yargılanmayı öğrenmiş insanların nefes alabildiğ bir gölge alan gibi
Ana karakter, hayatın ona sunduğu yüklerle mücadele etmeye çalısırken, sürekli şu sorunun pesinde: "Ber kimim? Olduğum kişi gerçekten ben miyim?" Bu soru. kitabın omurgası
Çocukluk travmaları, aile kırılmaları.
korunamamış masumiyet... Hepsi karakterin iç dünyasında kesik kesik yankılanıyor. Ve o, her yaşadığı olayda kendi varlığını yeniden sınamak zorunda kalıyor. Bu dünyada sevgisiz büyüyen çocukların, ileride nasıl savrulduklarını, nasıl yanlış anlaşılabildiklerini gösteriyor Pavvon ise, sadece bir ekmek kapısı değil; ayni zamanda yalnızlıkların, kaçışların, saklanan gözyaşlarının mekânı.
Karakter burada hem güçleniyor hem tükeniyor Hem hayatı öğreniyor hem de parçalanıyor
Roman boyunca iç ses çok güçlü Sanki karakter sürekli kendiyle tartışıyor:
• Ben bu muyum?
• Yoksa olmak zorunda bırakıldığım şey mi oldum?
• Ben mi yanlışım,yoksa hayat mı?
Bu sorgulama, okuyucuyu da içine çekiyor Çünkü bir noktada sunu fark ediyoruz: Herkesin "ben kimim?" dediği bir hayat kırılma anı var.
Kitabın ana mesajı aslında oldukça derin:
insan, koşulların ürünü değil; koşulların içinden geçerken yeniden doğmaya çalışan bir varlık
• Yarglamak kolaydır ama bir insanın hayatının görünmeyen odaları vardır
• Kadınların yaşadığı görünmez acılar, en çok suskunlukta büyür...
Okurken ağır ama gerçek bir hayatın içindesiniz ve iki arkadasın yolcuğu bir cok benzerleri günümüzde çok fazla. Romantik bir masal değil Toz pembe bir umut da değil
Ama çok gerçek
Bu gerçeklik, kalbine dokunan yerinden içeri sızıyor.
Bir kadının kimlik arayışını, değersizlik duygusuyla savaşını, var olma mücadelesini ve toplumun görünmeven yüzünü anlatan derin bir içsel roman. Seni bir seyirci degil, bir tanık yapıyor Okudukça hem karakteri hem kendini sorguluyorsun. Bu kitap benim fikrimce potansiyelinin üstü bir eser ve herkesin özelliklede ebeveynlerin okumasını önerdiğim bir eser. Yazarın kalemine hayran kaldım. Ve şunu dile getirmeliyim ki kitabın olay örgüsünden çok ne mesaj verdiğini üzerinde durdum yorumda çünkü bu kitabı okumanızı canı gönülden istiyorum bu eserdeki yola sizlerde eşlik edin:)
·
81 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.