Bu gerçekten yaşanmış buna inanabiliyor musunuz? Kadın, kızıyla birlikte sonunda kaçmış. İnanılmaz bir hikâyeydi. Filmi de çekilmiş. Neydi filmin adı?"
"Kızım Olmadan Asla."
"Evet, Kızım Olmadan Asla. Okudunuz mu?"
"Hayır," dedim gülerek. "Yaşadım!"
“Sağlığın konusunda tek uzman sensin, herkesin bedeni farklıdır ve tedaviye farklı şekilde tepki verir. Sadece tek bir uzman ve tek bir dava vardır. Ve en iyi bilgi kaynağı sensin.”
Kelimelere dökülen sözlerin gizemli bir gücü vardı. Sessiz kalındığında gerçekler reddedilebilirdi ama bir kez kelimelere döküldüklerinde artık saklaması imkansız gözyaşlarına dönüşüyorlardı...
Benim için beş yaş korku doluydu; babamın korkusu,babamın bizi döveceği korkusu,annemden koparılma korkusu,bomba korkusu ve geride bıraktığım sevdiklerimi bir daha görememe korkusu.
"Bazen hayatının bir parçası olmayan babanın eksikliğini hissediyor musun?"
"Bu onun kaybı. Benim değil. Birinin ayrıcalığını kötüye kullanırsan, o ayrıcalığı kaybedersin," dedim altıncı sınıf öğretmenim Bay Voeltz'den alıntı yapmışçasına. "Bir aileye sahip olmak ayrıcalıktır, hak değil. Babam bu ayrıcalığı kötüye kullandı ve böylece kaybetti. Hepsi bu."
Babamın gerçeği görüp hatasını ve yaptıklarının büyük bir hatadan ibaret olduğunu kabul etme fırsatını yakalamıştı. Ama o parmağını uzatıp annemi suçlamayı tercih etti.
Yüreğimizin derinliklerinde bir yerde,intikam yerine affetmenin yer aldığı bir yer biliyorum..Affedilmiş bir mesele tüm hayatımızı ve ilişkilerimizi bir ömür etkileyebiliyordu.Ve artık nefretimin esiri değilim!
Başkalarına bize davranılmasını istediğimiz şekilde davrandığımız takdirde pek çok sorun kendiliğinden ortadan kalkacaktır.Çoğu zaman başka insanların hayatlarına ne denli dokunduğumuzun farkına varamıyoruz.
"Onun için hiç dua ettin mi?" Sormuş olduğu soruyu sindirmem için sessizce bekledi. Hayır dercesine kafamı salladı ve verdiği kâğıt mendili aldım. Nefes almakta zorluk çekiyordum.
"Belki de zamanı geldi. Ben bunu yıllardan beri yapıyorum çünkü bunca zamandan beri öğrendiğim tek şey, beden sağlığının ruh sağlığının bağlı olduğudur. Öncelikle ruhunu iyileştirmek zorundasın. Ancak o zaman bedeninin üzerinde çalışabilirsin."
Annemin ruhumu iyileştirmek için bitmez tükenmez çabaları olmasaydı hayatımın sonuna kadar korku içinde yaşayacaktım. Ama korku duymayacağım bir dünyada yaşamamı sağlamak için elinden gelen her şeyi yapan annem, daha kendi yolunu bile bulamamışken beni nefretin, karanlığın içinden çekip çıkarttı.
Evet, onu ne kadar istemesem de o benim babamdı. Ve her ne kadar bunu reddetmek istesem de ben onun kızıydım. Yine de, her şeyi geride bıraktığımı düşünmeme ve annemle birlikte on beş yıl önce kaçmış olmamıza rağmen hâlâ özgür değildik.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.