buraya sadece şairin notunu bırakmak istiyorum.
“benim ülküm, beşeri ilkeleri aşan cihanşümul bir sevdadır. bu ülkü aklına esenin yazamayacağı, sınırlarını politikacıların çizemeyeceği bir ülküdür.
farklı düşünenler olabilir. farklı ülküler peşinden giden olabilir. hiç kimsenin, hiç kimseyi farklı düşündüğünden dolayı kendi çığırından yürümeye zorlaması akıl alır şey değil. ideallere (ülkülere), ipotek koyanlar ve o ipoteğin ilelebet sürmesini isteyenler, hepinize sesleniyorum:
ülkünüz nerede başlar, nerede biter? muhtevasında bulunan güzelliklerle çirkinlikleri ayırt etmeden sahiplenmek nasıl bir ülküdür? insanları ne güzelliklerinden kovmaya, ne de çirkinliklere bekçi yapmaya hakkınız vardır.
ben kendi ülkümün işaretlerini koordinatlarıyla birlikte şiirleştirip sunuyorum. yeminim var, başka türlüsüne talip değilim…
yüreklerde kök bağlayıp yaşayan
bir güzel ülküdür gönül verdiğim.
ezelden ebede müjde taşıyan
bir güzel ülküdür gönül verdiğim.
Yesi’deki kutsal aşkın mayası
Malazgirt'te Alparslan'ın rüyası
Söğüt'teki has kilimin boyası
bir güzel ülküdür gönül verdiğim.
Yunus’layım "et-kemiğe bürünen"
Selim ruhta, Yavuz serdar görünen
Şems misali cümle kirden arınan
bir güzel ülküdür gönül verdiğim.
bedenlerde Koç Köroğlu yüreği
depreştikçe yakın eyler ırağı
îman kalesinin bayrak direği
bir güzel ülküdür gönül verdiğim.
riya duygusuyla dolup taşmamış
ilimden, irfandan uzaklaşmamış
benlik çamuruna ayak basmamış
bir güzel ülküdür gönül verdiğim.
Dedem Korkut töresiyle töreli
edep, ahlâk, sevgi, saygı sıralı
kırk yıl önce aklım erdi ereli
bir güzel ülküdür gönül verdiğim.
her kapıda bir hesaba girmeyen
inancından zerre taviz vermeyen
dost alnına kara leke sürmeyen
bir güzel ülküdür gönül verdiğim.
mazlumun yoldaşı, zalimin hasmı
kendine put yapmaz heykeli, resmi
Hak’tır, adalettir, rahmettir ismi
bir güzel ülküdür gönül verdiğim.
bu ülkü candadır, sokakta yatmaz
güneştir, bir doğdu bir daha batmaz
menfaat uğruna kimseyi satmaz
bir güzel ülküdür gönül verdiğim.
şiddeti, kavgası, kanı olmayan
içinde öfkesi, kini olmayan
sonsuza uzanan, sonu olmayan
bir güzel ülküdür gönül verdiğim.
Bedir’den Bizans’a akıp gelen o
küfür setlerini yıkıp gelen o
ilahi kaynaktan çıkıp gelen o
bir güzel ülküdür gönül verdiğim.
Sinan'da estetik, Itrî'de ahenk
Sebillerde hayat, kubbelerde renk
Mevlânâ'da ilim, Barbaros'ta cenk
bir güzel ülküdür gönül verdiğim.
Nizamı-Âlem'dir, hakkın sözü bu
söylediğim cümle sözün özü bu
tek damlada umman eyler bizi bu
bir güzel ülküdür gönül verdiğim.
ülkü demek makam, mevki, taç değil
ülkü demek totem, sembol, haç değl
kul icadı kof ilkeler hiç değil
bir güzel ülküdür gönül verdiğim.
taze filiz vermiş,
Edebali'yle çiçeklenmiş
Hacı Bayram Veli'yle
Ulubatlı Hasan'daki haliyle
bir güzel ülküdür gönül verdiğim.
şehitlerin kanlarıyla ıslanan
destan olup maveradan seslenen
Atıflarla, Said'lerle beslenen
bir güzel ülküdür gönül verdiğim.
Türk'e ihsan olmuş "Kavm-i Necib"lik
boş hâyâldir bu şerefe rakiplik
hayatlar gergeftir, ameller iplik
bir güzel ülküdür gönül verdiğim.
ne yazdımsa inanç, ahlâk, örf ile
postaladım gönül denen zarf ile
anlatılmaz yirmidokuz harf ile
bir güzel ülküdür gönül verdiğim.”
•Abdurrahim Karakoç
·
108 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.