Küçük adamın romanı serisinin ilk kitabı olan "Baba evi"(1949) adlı romanda çocukluk ve gençlik yıllarını işleyen yazarımız...Bu romanda "Avare yıllar" (1950)da artık büyümüş 20/22 yaşlarına gelmiş işsiz ve boş geçen yılların ardından hayatı daha iyi anlamiştir.işsizken bir anda bir fabrikaya kâtip olarak girişindeki sert geçişi yazarımız işlememiş olması eserde gördüğüm tek eksik yan..İzzet usta ile anlaticimizin diyaloglari ise tam bir ders verici niteliğinde ...Ayrıca bu kitabın sonu ile bundan sonraki eser olan "Cemile"(1952) adlı romanının basindada aynı anlamsız geçişler mevcut olmasına rağmen KÜÇÜK ADAMIN ROMANI üçlemesi kesinlikle okunmaya değer."Dünya evi "romanının bu üçlemenin devamı olduğu bahsedilmesine rağmen henüz okuyamadım.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.