Zekâ, mutluluk ve insan olmanın anlamı üzerine düşündüren etkileyici bir kitap. Zihinsel engelli bir yetişkin olan Charlie Gordon, zekâyı artırmayı amaçlayan deneysel bir ameliyata gönüllü olur. Ameliyat sonrası zekâsı hızla yükselir ve kısa sürede çok üstün bir seviyeye ulaşır. Ancak bu süreçte çevresindeki insanların ona geçmişte acıyarak ve alay ederek yaklaştığını fark eder, yalnızlaşır ve duygusal olarak daha karmaşık bir hâl alır. Deneyin ilk deneği olan fare Algernon’un zekâsında gerileme başlaması, Charlie’nin de aynı sonu yaşayacağının habercisi olur. Zekâsı yavaş yavaş eski hâline dönerken Charlie, yaşadığı her şeyin bilinciyle bu kaybı acı içinde deneyimler. Roman, zekânın mutluluk getirmediğini, asıl önemli olanın sevgi, empati ve insan onuru olduğunu güçlü bir şekilde vurgulamaktadır. Algernon'a Çiçekler