Teşekkür ederim Aylin Balboa
Hiçbir kişisel gelişim kitabının, hiçbir psikoterapi seansının vermediği o çözümü gördüm bu kitapta. Kendime tutunmam gerektiğini biliyordum da, kendimi seviyor muydum ki tutunmak, kendimle başbaşa kalmaya razı olmak isteyeyim?
Sonra, benim de böyle uzun uzun sorularım vardı içimde kendi kendime sorup, cevaplayıp, bu cevap bana yetmiyor dediğim, kendi sorularımla başımı ağrıttığım. Öyle aynı anda hücum ediyor ki bazen sorular, tespitler, acımasız yargılar, duygular. Hiçbirine dönüp bakamıyorum, tedavi etmeyi bırak zavallı düşüncelerimle derli toplu bir ilgilenemiyorum bile.
Yahu yazsana, kimse okumasın senin Osman'ına döktüğün içini, sen bir Aylin Balboa değilsin. Ama bu o kadar iyi bir yol ki.
Ben bu kitabı okurken ayrılmak isteyen kadında da, barışmak isteyen kadında da, bitişi kabullenen kadında da kendimi gördüm. Öyle ki tekrar tekrar okusam, aynen bence de öyle derim herhangi bir sayfadan herhangi bir paragrafa bakıp. Umarım ben de zamana yayar ve bir iyileşme sürecine dönüştürürüm bu aynı anda hücum eden düşünceleri.
İşin özü bu yazdığım bir kitap incelemesi olmaktan çok bir teşekkür yazısı. Bugün kötü hissettim bu kitabı okurken çünkü yaralıyım, ama iyi hissettim yalnız değilim. Teşekkür ederim Aylin Balboa
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.